Kolęda o gwieździe

 Ernest Bryll

Kolęda o gwieździe

Chociaż to ledwo przedświt, chociaż jeszcze ciemno

Świeć betlejemska gwiazdo ponademną

Cośmy żyli w ciemności, trudno wyjść nam z ciemna

Ale ty nie opuszczaj nas gwiazdo promienna

Nie najlepiej nam na świecie, tośmy zapomnieli

Jak się trzeba z kolędą przed żłobkiem weselić

Słabi jesteśmy, nie ujdziemy wiele

Ale tyś nasze światło i nasze wesele

Ty nam drogę w ciemnościach blaskiem przeorywaj

I choć my spoczywamy, to ty nam nie spoczywaj

Ogrzewaj nas na mrozie, w upałach ochładzaj

Choć zdradzą przyjaciele, to ty nas nie zdradzaj

Choć nas wszyscy przeklęli, to ty nas ukochaj

I pomóż nam tej drogi podejść jeszcze trocha

Bądź przy nas w tej ostatniej okropnej godzinie

Kiedy będziemy wołać betlejemskie imię

Chociaż się spóźniliśmy, choć już dawno ciemno

Ale ty nie opuszczaj nas gwiazdo promienna

Pozostań z nami wierniejsza niż matka

Oświecaj drogę naszą do ostatka

Ernest Bryll: Wołaniem wołam cię (oratorium pastoralne). Instytut Wydawniczy PAX. 1974.