108

    コンツキ - wygląda tajemniczo i dla nas tutaj całkowicie niezrozumiale. To odmiana języka japońskiego - katakana - w którym zapisuje się nazwy własne, imiona i nazwiska pochodzenia zachodniego, europejskiego. oczywiście nie znam japońskiego, ale jeśli dobrze skojarzyłam sposób zapisu, te "maczki" na początku odnoszą się do Antoniego Kątskiego - kompozytora ur. w Krakowie w 1816 r., zmarłego w 1899 w Iwańczycach na Wołyniu. Jego dorobek kompozytorski widnieje częściej pod nazwiskiem Antoine de Kontski, co brzmi światowo i z francuska. Nic dziwnego, tytuły kompozycji mają francuskie brzmienie, np. Le Crepuscule. Meditation Op. 108.

       Pochodził z muzycznej rodziny. Jego ojciec był skrzypkiem i kompozytorem, a trzej bracia: Stanisław, Apolinary i Karol również zostali wirtuozami i kompozytorami. Dzieci Apolinarego: Wanda i Zygmunt także poszli w stronę muzyczną. Wanda została pianistka a Zygmunt wiolonczelistą. Oboje często występowali razem. Zygmunt Kątski w 1879 roku został nauczycielem gry na wiolonczeli w  Szkole Muzycznej Towarzystwa Muzycznego w Krakowie. O dokładnych latach życia brak informacji. Podobnie nieznane są daty urodzin i śmierci jego siostry, Wandy Kątskiej, jednak zachowały się wzmianki i jej występach w różnych miastach Polski i Rosji w latach 70. XIX wieku. 

        Antoni Kątski był przede wszystkim pianistą. Wielokrotnie koncertował wraz z braćmi. Występował właściwie niemal na całym świecie, począwszy od Austrii czy Rosji, Niemcy, Hiszpanię, Portugalię, Anglię, gdzie mieszkał przez 16 lat od 1867 roku, później Stany Zjednoczone, dokąd się przeprowadził w 1883. W tym czasie koncertował także w Kanadzie. W roku 1887 rozpoczął wielkie tournee po całym świecie, zawędrował nawet do Australii, Nowej Zelandii, Indii, Chin i... Japonii. Stąd znany jest w Japonii do dzisiaj, o czym świadczą dostępne na YouTube nagrania.    

      Dorobek kompozytorski Kątskiego obejmuje ponad 400 opusów. Komponował koncerty fortepianowe, uwertury koncertowe, utwory kameralne, etiudy, polonezy, miniatury fortepianowe, kaprysy. W jego dorobku znajdują się też utwory chóralne, opera, operetki. Większość dzieł była wydawana pod nazwiskiem Anoine de Kontski a tytuły utworów zapisywał po francusku lub niemiecku. Był też autorem szkoły na fortepian wydanej w języku francuskim, niemieckim i rosyjskim, która była obowiązkowym podręcznikiem w ówczesnych konserwatoriach w Paryżu, Berlinie i Petersburgu. 

      Z okazji dzisiejszego święta 108 rocznicy odzyskania niepodległości niech ilustracją muzyczną będzie właśnie Opus 108. Antoniego Kątskiego, czyli Le Crepuscule. 

       Natomiast japońska popularność muzyki Kątskiego to takie nagranie. Op. 47 z tego samego cyklu Meditation.